Türkiye'nin uluslararası pazarlardaki rekabet gücünü artırmayı hedefleyen makroekonomik planlamalarda, ihracatçı firmaların yapısal özellikleri ve sektörel dağılımları hayati bir girdi niteliğindedir. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından yayınlanan Girişim Özelliklerine Göre Dış Ticaret İstatistikleri ampirik olarak incelendiğinde, Türkiye genelinde ihracat yapan firmaların ölçek bazlı dağılımı ile toplam ihracat hacmindeki ağırlıkları arasında çok ciddi bir asimetri olduğu görülmektedir. Bu asimetri, kamu teşviklerinin neden tek bir kalıba göre değil, esnek ve ölçek odaklı kurgulanması gerektiğini açıkça ortaya koymaktadır.
TÜİK verilerine göre, Türkiye genelinde aktif olarak ihracat yapan girişimlerin %64,2'sini 1-9 kişi istihdam eden "mikro ölçekli" girişimler oluşturmaktadır. Ancak bu mikro işletmelerin toplam ihracattaki payı yalnızca %19,4 seviyesinde kalmaktadır. Buna karşılık, 250 ve üzeri çalışan istihdam eden "büyük ölçekli" girişimler, toplam ihracat yapan firmaların çok küçük bir kısmını oluşturmasına rağmen, toplam ihracat hacminin %42,3'ünü tek başlarına gerçekleştirmektedir. Girişimlerin ana faaliyet türleri analiz edildiğinde ise, sanayi sektöründe faaliyet gösteren işletmelerin ihracattaki payı %55,4 iken, ana faaliyeti ticaret olan girişimlerin payı %40,6 düzeyindedir. Sanayi sektörünün ihracatında büyük ölçekli firmaların payı %66,7 ile öne çıkarken, ticaret sektöründe ise %1-249 çalışan aralığındaki KOBİ'lerin %89,3 oranında ezici bir hakimiyeti söz konusudur.
Bu istatistiksel gerçeklik, TR42 Doğu Marmara Bölgesi'nin (Kocaeli, Sakarya, Bolu, Düzce, Yalova) sanayi hinterlandındaki saha araştırması bulgularımızla birleştiğinde stratejik bir önerme sunmaktadır. Bölgede aktif olarak faaliyet gösteren ve kota örneklememizi oluşturan 192 ihracatçı firmanın büyük kısmı, sanayi sektöründe yer alan ve yüksek finansal/yönetsel riskler altında üretim yapan KOBİ'lerdir. Mevcut miktar odaklı ihracat teşvikleri, çoğunlukla büyük ölçekli firmaların hacimsel artışlarına hizmet ederken, yenilikçi ve potansiyeli yüksek KOBİ'lerin teknolojik derinleşmesini ve finansal sürdürülebilirliğini desteklemekte yetersiz kalmaktadır. Bu durum, bölgesel kalkınmanın motoru olan dış ticaret girişimcilerinin küresel ligde tutunabilmesi için esnek ve ölçek duyarlı yeni teşvik modellerinin tasarlanmasını zorunlu kılmaktadır.